Przyczyny depresji

Emilia przez wiele miesięcy borykała się z ostrą depresją, nim zwróciła się po pomoc do psychiatry. Rozpoczęcie leczenia było „jak wyjście z tunelu na światło” – powiedziała. Emilia miała naprawdę szczęście i uzyskała odpowiednią pomoc, albowiem wyniki ogólnokrajowego sondażu społecznego z 1980 roku dotyczące chorób psychicznych podawały, że tylko jedna z dziesięciu osób cierpiących na depresję, które zwróciły się po specjalistyczną pomoc, otrzymała odpowiednie leczenie. Te ponure dane statystyczne w ostatnich latach uległy zapewne poprawie, dzięki kampaniom informacyjnym zorganizowanym przez grupy specjalistów i pacjentów.
Walka z odium wstydu, jaki krępuje ludzi, powstrzymując ich przed zwracaniem się o pomoc specjalistów, osiągnęła już poziom ogólnokrajowy. W 1997 roku Komisja ds. Równości w Zatrudnieniu ogłosiła zasady mające na celu ochronę wykwalifikowanych pracowników przed dyskryminacją spowodowaną dolegliwościami psychicznymi lub problemami emocjonalnymi. Ponadto Komisja orzekła, że pracodawcy nie mają prawa pytać osób ubiegających się o pracę, czy korzystały kiedykolwiek z pomocy psychiatry czy psychologa. Równocześnie znane osobistości życia publicznego zaczęły otwarcie mówić o swoich zmaganiach z chorobami umysłowymi. Jedną z nich jest popularny dziennikarz programu 60 minutes Mikę Wal-lace, który przechodził kurację szpitalną ze względu na depresję. Po złożeniu zeznań w Kongresie Wallace powiedział pismu Newsu>eek, iż przypuszcza, że przez resztę życia codziennie będzie stosował lek antydepresyjny Zoloft. „I jestem całkiem zadowolony, że tak będzie” – mówił w wywiadzie : 1996 roku.

Komentarze są wyłączone, ale możesz wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.